تبليغاتX
یادداشتهای یک دانشجو
چهارشنبه 17 بهمن1386
تا چشم بر هم زدیم ۴۰ روز از پرواز آیدین نیكخواه بهرامی گذشت . پروازی كه پس از هر چشم بستن و باز كردن آن ، آرزو می كردیم كه ای كاش پرواز آیدین ، خیالی بیش نباشد اما چه سود كه « سرنوشت » را نتوان از سرنوشت !
۴۰ روز است كه بسكتبال بی آیدین شده ، ۴۰ روزی كه برای اهالی توپ و سبد و بخصوص كسانی كه به این قهرمان نزدیك تر بودند ، به اندازه چندین سال گذشت و دلهای آرزومند آنان را ، آرزومندتر كرد !اما چه باور داشته باشیم و چه باور نداشته باشیم ، چه آرزو داشته باشیم چه نداشته باشیم و..... آنچه كه مشیت الهی بود ، رخ داد واز دست هیچ كس هم كاری ساخته نیست مگر سر تعظیم فرود آوردن مقابل قضا و قدر الهی . مهم این است كه یاد و خاطره آیدین زنده است و زنده خواهد ماند .
موضوعی كه به دور از هر گونه تظاهر و ریا ، دوستداران آیدین پس از رفتنش ، بارها ثابت كردند كه هرگز حتی برای یك لحظه آن قهرمان با اخلاق را به دست فراموشی نمی سپارند. هنوز خانواده بزرگ بسكتبال ، از خداحافظی نابهنگام و بی بازگشت آیدین غم زده و غم دیده است و فضاهای بسكتبال برایش غمبار چون تحمل توپ وسبد بدون آیدین امكان پذیر نیست اما از آنجا كه پاسداشت ورزش محبوب آیدین و تلاش برای تداوم موفقیتهای آن ، روح آیدین را شاد می كند .
بسكتبال باز هم زیبائیهای گذشته را باز می یابد و دلهای دوستداران آیدین و علاقمندان به بسكتبال برای اینكه یكبار دیگر برای زنده نگهداشتن یاد و خاطره آیدین با تلاش هر چه بیشتر برای سربلندی بسكتبال هم پیمان می شوند.
مخلص كلام اینكه اهالی توپ و سبد در روز سه شنبه ۱۶ بهمن در مراسم چهلمین روز درگذشت «آیدین نیكخواه بهرامی» گرد هم می آیند تا دل به یكدیگر بسپارند و یاد وخاطره آن عزیز از دست رفته را در وجود یكدیگر احساس كنند.

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 1:33  توسط ایلجان  |